„The Return of the Giant Hogweed”

Ten artykuł dotyczy piosenki. O roślinie zob. Barszcz Mantegazziego.

„The Return of the Giant Hogweed” to piosenka angielskiego zespołu rockowego Genesis, trzeci utwór z ich trzeciego albumu, Nursery Cryme (1971). Opowiada, jak wiktoriański odkrywca przywozi barszcz olbrzymi z rosyjskich wzgórz do Królewskich Ogrodów Botanicznych w Kew, i jak roślina ucieka, rozprzestrzenia się i zagraża ludzkości.¹ Piosenka podążyła za rośliną aż do literatury naukowej.²

Tło

Piosenka była wspólną kompozycją pięciu członków zespołu: Petera Gabriela, Steve’a Hacketta, Mike’a Rutherforda, Tony’ego Banksa i Phila Collinsa.¹

Badanie z 2024 roku łączy ją z latem 1970 roku, gdy brytyjskie gazety donosiły o dzieciach poparzonych przez barszcz olbrzymi. The Lancet opublikował notatkę o roślinie 4 lipca, a tydzień później dwóch edynburskich lekarzy opisało jej zagrożenia w British Medical Journal.¹³⁴ To samo badanie dostrzega wpływ powieści Johna Wyndhama Dzień Triffidów (1951), której narrator podejrzewa, że chodzące rośliny wyhodowano w Związku Radzieckim.¹

Treść

Narracja podąża za rośliną od odkrycia przez odkrywcę, przez prezentację w Kew, ucieczkę na wieś, aż po zwycięstwo nad każdą próbą jej zniszczenia. Zamykająca część, opisana na okładce jako „The Dance of the Giant Hogweed”, kończy się okrzykiem łacińskiej liczby mnogiej naukowej nazwy rośliny.¹powstanie, którego nie powstrzymał żaden herbicyd

Historia jest bliska rzeczywistym dziejom rośliny, z jednym odstępstwem. Barszcz olbrzymi widniał na liście nasion w Kew już w 1817 roku, dwadzieścia lat przed wstąpieniem królowej Wiktorii na tron, więc „wiktoriański” odkrywca przybył nieco spóźniony.¹

Wydanie i odbiór

Nursery Cryme nie trafił na listy przebojów w momencie wydania. Na brytyjską listę albumów wszedł dopiero 11 maja 1974 roku, docierając do 39. miejsca, i wrócił na nią na jeden tydzień w marcu 1984 roku.⁵ Koncertowa wersja piosenki, nagrana w Manchesterze 24 lutego 1973 roku, znalazła się na albumie Genesis Live (1973).¹

W literaturze naukowej

Standardowa monografia o roślinie, Ecology and Management of Giant Hogweed (2007), umieszcza wersy piosenki jako motta na czele swoich rozdziałów.² Rozdział o historii inwazji otwiera jeden z nich.⁶ Rozdział kończący książkę zaczyna się od przypomnienia piosenki i opisuje roślinę jako „tabloidowy archetyp rośliny-najeźdźcy”.²

Inne dzieła

Roślina pojawiła się też w beletrystyce, między innymi w powieści Felice Holman The Escape of the Giant Hogstalk (1974), wznowionej jako The Escape of the Giant Hogweed (1978), oraz w kryminale Charlotte MacLeod The Curse of the Giant Hogweed (1985).¹ O jej późniejszej karierze w rosyjskiej i polskiej sztuce i teatrze zob. Barszcz Sosnowskiego § W kulturze.

Zobacz też

• Barszcz Mantegazziego § W kulturze
• Hogquote

Footnotes

1. Fagioli, S. (2024). “Mantegazza pop. Dall’Heracleum mantegazzianum di Sommier & Levier a The return of the Giant Hogweed dei Genesis e oltre”. Archivio per l’Antropologia e la Etnologia. 154: 83–97. doi:10.36253/aae-3089. ↩ ↩² ↩³ ↩⁴ ↩⁵ ↩⁶ ↩⁷ ↩⁸

2. Pyšek, P.; Cock, M. J. W.; Nentwig, W.; Ravn, H. P. (2007). “Master of all traits: can we successfully fight giant hogweed?”. In Pyšek, P.; et al. (eds.). Ecology and Management of Giant Hogweed. Wallingford: CAB International. pp. 297–312. doi:10.1079/9781845932060.0297. ↩ ↩² ↩³

3. “The giant hogweed” (1970). The Lancet. 296 (7662): 32. doi:10.1016/S0140-6736(70)92490-6. ↩

4. Drever, J. C.; Hunter, J. A. A. (1970). “Hazards of giant hogweed”. British Medical Journal. 3 (5714): 109. doi:10.1136/bmj.3.5714.109-b. ↩

5. Official Charts Company. “Nursery Cryme – Genesis”. Retrieved 26 September 2026. ↩

6. Pyšek, P.; Müllerová, J.; Jarošík, V. (2007). “Historical dynamics of Heracleum mantegazzianum invasion at regional and local scales”. In Pyšek, P.; et al. (eds.). Ecology and Management of Giant Hogweed. Wallingford: CAB International. pp. 42–54. doi:10.1079/9781845932060.0042. ↩