Art. 0003 Rev. 1848 Zagrożenie: fototoksyczny

Fitofotodermatoza

Spis treści
  1. Przyczyna
  2. Mechanizm
  3. Objawy
  4. Pierwsza pomoc
  5. Zapobieganie
  6. Rokowanie
  7. Zobacz też
  8. Przypisy

O roślinie najczęściej za to odpowiedzialnej w Europie zob. Barszcz Mantegazziego.

Ten artykuł ma charakter ogólnoinformacyjny i nie stanowi porady medycznej. Sok w oczach, pęcherze na dużej powierzchni skóry lub jakiekolwiek oparzenie u dziecka wymagają pomocy lekarskiej.

Fitofotodermatoza (z greckiego phyton, „roślina”, phōs, „światło”, i derma, „skóra”) to przypominająca oparzenie reakcja skóry, wywołana kontaktem z sokiem niektórych roślin, po którym nastąpiła ekspozycja na światło ultrafioletowe.1 Sok jest nieszkodliwy w ciemności. Kontakt jest bezbolesny i nie zostawia śladu: uszkodzenie pojawia się dopiero po wystawieniu skóry na światło, staje się widoczne po około dobie i osiąga szczyt dwa do trzech dni później.2 Dotknięta skóra często pozostaje ciemna przez miesiące, a nadwrażliwość na słońce może utrzymywać się latami.3

Z powodu tego opóźnienia wielu poszkodowanych nie łączy urazu z jego przyczyną. Smugi i plamy oparzenia odzwierciedlają wzór kontaktu — muśnięcie liścia, kroplę soku, kształt dłoni — i bywały mylone z innymi urazami, w tym, u dzieci, z oznakami przemocy.4

Przyczyna

Reakcję wywołują furanokumaryny, związki wytwarzane przez kilka rodzin roślin jako obrona przed owadami i grzybami. W rodzinie selerowatych, Apiaceae, występują u barszczu olbrzymiego i jego krewnych, pasternaku zwyczajnego i arcydzięgla; w rodzinie cytrusowych występują w limonkach, gdzie wywołują „oparzenie margarita” u letnich barmanów.1 Barszcze olbrzymie są w Europie najgroźniejszym źródłem ze względu na ilość niesionego soku i rozmiary roślin, których liście i łodygi łatwo muskają nagą skórę.

Związki obecne w barszczu to między innymi psoralen, bergapten, ksantotoksyna i angelicyna, często najliczniejsza z nich. Występują w każdej części rośliny, w najwyższym stężeniu w owocach.5 Zob. Furanokumaryna § U barszczu.

Mechanizm

Furanokumaryny przenikają skórę w ciągu kilku minut od kontaktu. Gdy trafi w nie długofalowe światło ultrafioletowe (UVA, mniej więcej 320–400 nm), wiążą się z DNA komórek skóry i generują reaktywne formy tlenu, zabijając komórki i wywołując stan zapalny.1 Skóra jest najbardziej wrażliwa od około pół godziny do dwóch godzin po kontakcie, ale pozostaje wrażliwa znacznie dłużej.

Ta sama reakcja pobudza komórki barwnikowe, dlatego ściemnienie skóry — hiperpigmentacja — następuje po oparzeniu i utrzymuje się dłużej niż ono.

Objawy

Rys. 1 Przebieg reakcji

Typowy przebieg po kontakcie z sokiem barszczu. Podane czasy są przybliżone i zależą od dawki soku i światła.

Czas od ekspozycjiObjawy
MinutyBrak. Kontakt jest bezbolesny.
Około 24 godzinZaczerwienienie i pieczenie, w smugach i plamach odzwierciedlających kontakt.
Około 48 godzinPęcherze, czasem duże i wypełnione płynem.
Około 72 godzinReakcja osiąga szczyt.
Po tygodniuW miarę gojenia pęcherzy pojawia się brunatna hiperpigmentacja.
Od miesięcy do latCiemne przebarwienia bledną powoli. Skóra może ponownie czerwienieć za każdym razem, gdy zostanie wystawiona na mocne słońce.
Rys. 2 Kontakt, potem światło
1. Przesuń kursor po skórze. Nie boli.
0 h · no symptoms
The reaction in miniature. Sap on the skin causes no pain and leaves no mark until the skin is exposed to ultraviolet light; the burn then develops over two to three days, and the pigmentation outlasts it by months. Washing before exposure prevents most of the injury.

Pierwsza pomoc

Jeśli sok dotknie skóry:26

  1. Natychmiast zmyj go wodą z mydłem, używając dużej ilości zimnej wody.
  2. Zakryj miejsce i chroń je przed słońcem przez co najmniej 48 godzin — również w pochmurne, szare dni, kiedy światło ultrafioletowe wciąż jest obecne.
  3. Zasięgnij porady lekarskiej, zwłaszcza jeśli pojawią się pęcherze. Wczesne leczenie miejscowymi kortykosteroidami może złagodzić reakcję; rozległe oparzenia leczy się jak oparzenia.
  4. Jeśli sok dostanie się do oczu, natychmiast przepłucz je wodą, załóż okulary przeciwsłoneczne i zgłoś się na pogotowie.

Po wygojeniu dotkniętą skórę należy chronić kremem z filtrem przez kilka miesięcy.6

Zapobieganie

Kontaktu unika się, nie dotykając rośliny i pracując wśród niej wyłącznie w pełnym stroju ochronnym: nieprzemakalnej odzieży syntetycznej, długich rękawicach i ochronie oczu (zob. Zwalczanie barszczu Mantegazziego § Bezpieczeństwo). Nie należy używać podkaszarek ani kos spalinowych, które opryskują sokiem operatora.7 Dzieci należy nauczyć rozpoznawać roślinę i ostrzec, by nie używały jej pustych łodyg jako dmuchawek do grochu czy lunet.3

Rokowanie

Oparzenia goją się od kilku dni do kilku tygodni. Następująca po nich hiperpigmentacja zwykle utrzymuje się miesiącami i może trwać latami, a u niektórych pacjentów dotknięta skóra pozostaje niezwykle wrażliwa na słońce jeszcze przez kilka lat po urazie.3 W rzadkich przypadkach oparzenia mogą być na tyle rozległe, że wymagają leczenia szpitalnego.

Zobacz też

Footnotes

  1. DermNet. “Phytophotodermatitis” and “Cow parsnip or hogweed”. Retrieved 26 September 2026. ↩ ↩2 ↩3

  2. New York State Department of Environmental Conservation. “Giant Hogweed”. Retrieved 26 September 2026. ↩ ↩2

  3. Nielsen, C.; Ravn, H. P.; Nentwig, W.; Wade, M., eds. (2005). The Giant Hogweed Best Practice Manual: Guidelines for the management and control of an invasive weed in Europe. Hørsholm: Forest & Landscape Denmark. ISBN 87-7903-209-5. ↩ ↩2 ↩3

  4. Barradell, R.; Addo, A.; McDonagh, A. J. G.; Cork, M. J.; Wales, J. K. H. (1993). “Phytophotodermatitis mimicking child abuse”. European Journal of Pediatrics. 152 (4): 291–292. doi:10.1007/BF01956735. ↩

  5. Pira, E.; Romano, C.; Sulotto, F.; Pavan, I.; Monaco, E. (1989). “Heracleum mantegazzianum growth phases and furocoumarin content”. Contact Dermatitis. 21 (5): 300–303. doi:10.1111/j.1600-0536.1989.tb04747.x. ↩

  6. NatureScot (2022). “Scots warned of giant hogweed danger”. Retrieved 26 September 2026. ↩ ↩2

  7. Freeman, K.; Hubbard, H. C.; Warin, A. P. (1984). “Strimmer rash”. Contact Dermatitis. 10 (2): 117–118. doi:10.1111/j.1600-0536.1984.tb00357.x. ↩

Ten artykuł jest tłumaczeniem artykułu angielskiego, wersja 1848.

Zobacz kod źródłowy strony Fitofotodermatoza

Edytowanie jest wstrzymane na czas sezonu wysiewu nasion. Możesz wyświetlić i skopiować kod źródłowy tej strony.

W innych językach

Hogweed.org jest wspólną własnością w 17 językach. Każde wydanie jest tłumaczeniem wydania angielskiego.

English Phytophotodermatitis
Deutsch Phytophotodermatitis
Français Phytophotodermatose
Español Fitofotodermatitis
Italiano Fitofotodermatite
Português Fitofotodermatite
Polski Fitofotodermatoza
Nederlands Fytofotodermatitis
Română Fitofotodermatită
Ελληνικά Φυτοφωτοδερματίτιδα
Čeština Fytofotodermatitida
Svenska Fytofotodermatit
Magyar Fitofotodermatitisz
Dansk Fytofotodermatit
Suomi Fytofotodermatiitti
Norsk bokmål Fytofotodermatitt
Русский Фитофотодерматит