Art. 0003 Rev. 1848 Zagrożenie: fototoksyczny
Fitofotodermatoza
Z Hogweed.org, encyklopedii będącej wspólną własnością
O roślinie najczęściej za to odpowiedzialnej w Europie zob. Barszcz Mantegazziego.
Fitofotodermatoza (z greckiego phyton, „roślina”, phōs, „światło”, i derma, „skóra”) to przypominająca oparzenie reakcja skóry, wywołana kontaktem z sokiem niektórych roślin, po którym nastąpiła ekspozycja na światło ultrafioletowe.1 Sok jest nieszkodliwy w ciemności. Kontakt jest bezbolesny i nie zostawia śladu: uszkodzenie pojawia się dopiero po wystawieniu skóry na światło, staje się widoczne po około dobie i osiąga szczyt dwa do trzech dni później.2 Dotknięta skóra często pozostaje ciemna przez miesiące, a nadwrażliwość na słońce może utrzymywać się latami.3
Z powodu tego opóźnienia wielu poszkodowanych nie łączy urazu z jego przyczyną. Smugi i plamy oparzenia odzwierciedlają wzór kontaktu — muśnięcie liścia, kroplę soku, kształt dłoni — i bywały mylone z innymi urazami, w tym, u dzieci, z oznakami przemocy.4
Przyczyna
Reakcję wywołują furanokumaryny, związki wytwarzane przez kilka rodzin roślin jako obrona przed owadami i grzybami. W rodzinie selerowatych, Apiaceae, występują u barszczu olbrzymiego i jego krewnych, pasternaku zwyczajnego i arcydzięgla; w rodzinie cytrusowych występują w limonkach, gdzie wywołują „oparzenie margarita” u letnich barmanów.1 Barszcze olbrzymie są w Europie najgroźniejszym źródłem ze względu na ilość niesionego soku i rozmiary roślin, których liście i łodygi łatwo muskają nagą skórę.
Związki obecne w barszczu to między innymi psoralen, bergapten, ksantotoksyna i angelicyna, często najliczniejsza z nich. Występują w każdej części rośliny, w najwyższym stężeniu w owocach.5 Zob. Furanokumaryna § U barszczu.
Mechanizm
Furanokumaryny przenikają skórę w ciągu kilku minut od kontaktu. Gdy trafi w nie długofalowe światło ultrafioletowe (UVA, mniej więcej 320–400 nm), wiążą się z DNA komórek skóry i generują reaktywne formy tlenu, zabijając komórki i wywołując stan zapalny.1 Skóra jest najbardziej wrażliwa od około pół godziny do dwóch godzin po kontakcie, ale pozostaje wrażliwa znacznie dłużej.
Ta sama reakcja pobudza komórki barwnikowe, dlatego ściemnienie skóry — hiperpigmentacja — następuje po oparzeniu i utrzymuje się dłużej niż ono.
Objawy
contact light ~24 h ~48 h ~72 h weeks - years
| | | | | |
---o-----------o-------------o-------------o-------------o---------------o------>
| | | | | |
painless UVA activates redness, blisters peak of the dark marks;
and the sap within burning reaction skin stays
invisible minutes sensitive to
light Typowy przebieg po kontakcie z sokiem barszczu. Podane czasy są przybliżone i zależą od dawki soku i światła.
| Czas od ekspozycji | Objawy |
|---|---|
| Minuty | Brak. Kontakt jest bezbolesny. |
| Około 24 godzin | Zaczerwienienie i pieczenie, w smugach i plamach odzwierciedlających kontakt. |
| Około 48 godzin | Pęcherze, czasem duże i wypełnione płynem. |
| Około 72 godzin | Reakcja osiąga szczyt. |
| Po tygodniu | W miarę gojenia pęcherzy pojawia się brunatna hiperpigmentacja. |
| Od miesięcy do lat | Ciemne przebarwienia bledną powoli. Skóra może ponownie czerwienieć za każdym razem, gdy zostanie wystawiona na mocne słońce. |
,..........,..........,..........,..........,.........., .........,..........,..........,..........,..........,.. .......,..........,..........,..........,..........,.... .....,..........,..........,..........,..........,...... ...,..........,..........,..........,..........,........ .,..........,..........,..........,..........,.......... ..........,..........,..........,..........,..........,. ........,..........,..........,..........,..........,... ......,..........,..........,..........,..........,.....
Pierwsza pomoc
- Natychmiast zmyj go wodą z mydłem, używając dużej ilości zimnej wody.
- Zakryj miejsce i chroń je przed słońcem przez co najmniej 48 godzin — również w pochmurne, szare dni, kiedy światło ultrafioletowe wciąż jest obecne.
- Zasięgnij porady lekarskiej, zwłaszcza jeśli pojawią się pęcherze. Wczesne leczenie miejscowymi kortykosteroidami może złagodzić reakcję; rozległe oparzenia leczy się jak oparzenia.
- Jeśli sok dostanie się do oczu, natychmiast przepłucz je wodą, załóż okulary przeciwsłoneczne i zgłoś się na pogotowie.
Po wygojeniu dotkniętą skórę należy chronić kremem z filtrem przez kilka miesięcy.6
Zapobieganie
Kontaktu unika się, nie dotykając rośliny i pracując wśród niej wyłącznie w pełnym stroju ochronnym: nieprzemakalnej odzieży syntetycznej, długich rękawicach i ochronie oczu (zob. Zwalczanie barszczu Mantegazziego § Bezpieczeństwo). Nie należy używać podkaszarek ani kos spalinowych, które opryskują sokiem operatora.7 Dzieci należy nauczyć rozpoznawać roślinę i ostrzec, by nie używały jej pustych łodyg jako dmuchawek do grochu czy lunet.3
Rokowanie
Oparzenia goją się od kilku dni do kilku tygodni. Następująca po nich hiperpigmentacja zwykle utrzymuje się miesiącami i może trwać latami, a u niektórych pacjentów dotknięta skóra pozostaje niezwykle wrażliwa na słońce jeszcze przez kilka lat po urazie.3 W rzadkich przypadkach oparzenia mogą być na tyle rozległe, że wymagają leczenia szpitalnego.
Zobacz też
Footnotes
-
DermNet. “Phytophotodermatitis” and “Cow parsnip or hogweed”. Retrieved 26 September 2026. ↩ ↩2 ↩3
-
New York State Department of Environmental Conservation. “Giant Hogweed”. Retrieved 26 September 2026. ↩ ↩2
-
Nielsen, C.; Ravn, H. P.; Nentwig, W.; Wade, M., eds. (2005). The Giant Hogweed Best Practice Manual: Guidelines for the management and control of an invasive weed in Europe. Hørsholm: Forest & Landscape Denmark. ISBN 87-7903-209-5. ↩ ↩2 ↩3
-
Barradell, R.; Addo, A.; McDonagh, A. J. G.; Cork, M. J.; Wales, J. K. H. (1993). “Phytophotodermatitis mimicking child abuse”. European Journal of Pediatrics. 152 (4): 291–292. doi:10.1007/BF01956735. ↩
-
Pira, E.; Romano, C.; Sulotto, F.; Pavan, I.; Monaco, E. (1989). “Heracleum mantegazzianum growth phases and furocoumarin content”. Contact Dermatitis. 21 (5): 300–303. doi:10.1111/j.1600-0536.1989.tb04747.x. ↩
-
NatureScot (2022). “Scots warned of giant hogweed danger”. Retrieved 26 September 2026. ↩ ↩2
-
Freeman, K.; Hubbard, H. C.; Warin, A. P. (1984). “Strimmer rash”. Contact Dermatitis. 10 (2): 117–118. doi:10.1111/j.1600-0536.1984.tb00357.x. ↩
Ten artykuł jest tłumaczeniem artykułu angielskiego, wersja 1848.