Art. 0002 Rev. 1871 Zagrożenie: fototoksyczny

Zwalczanie barszczu Mantegazziego

Spis treści
  1. Co robić
  2. Bezpieczeństwo
  3. Metody
  4. Skoordynowane zwalczanie
  5. Po zwalczaniu
  6. Częste błędy
  7. Zobacz też
  8. Przypisy

O samej roślinie zob. Barszcz Mantegazziego. O wywoływanych przez nią oparzeniach zob. Fitofotodermatoza.

Ten artykuł zawiera jedynie ogólne wskazówki. Przed rozpoczęciem prac na terenie sprawdź lokalne przepisy dotyczące herbicydów, odpadów i pracy w pobliżu wody, i przeczytaj w całości sekcję bezpieczeństwo.

Zwalczanie barszczu Mantegazziego obejmuje metody usuwania inwazyjnych gatunków Heracleum z terenu i zapobiegania ich powrotowi. Ponieważ roślina odrasta z korzenia i z banku nasion, który przeżywa każdy osobnik, zwalczanie mierzy się w latach, nie w sezonach.1

Większość nieudanych programów ma trzy wspólne cechy. Zajmują się widoczną rośliną zamiast korzeniem; kończą się, zanim bank nasion zostanie wyczerpany; i ograniczają się do pojedynczych działek, podczas gdy otaczająca je ziemia pozostaje zarośnięta. Metody, które działają, są w porównaniu proste: są tylko pracochłonne.

Botanicy dotychczas tylko rozmaicie opisywali barszcz; idzie jednak o to, aby go usunąć.

— Jedenasta rezolucja Towarzystwa Działkowców z Feuerbach Road, 1845

Co robić

Doświadczenia z programów w całej Europie można sprowadzić do trzech zasad.12

  1. Lecz korzeń. Wszystko, co pozostawia koronę przy życiu, jest utrzymaniem, nie zwalczaniem. Metody niszczące korzeń — cięcie go poniżej korony, wykopanie lub zabicie herbicydem systemicznym — nazywa się właściwie radykalnymi, od łacińskiego radix, „korzeń”.
  2. Wyczerp bank nasion. Nasiona przeżywają w glebie kilka lat. Zabiegi muszą trwać każdego sezonu, aż przez kilka kolejnych lat nie pojawi się żadna siewka. Jedna roślina, której pozwolono się wysiać, odbudowuje rezerwę.
  3. Działaj w całej zlewni. Nasiona podróżują z prądem i wzdłuż dróg. Zwalczanie na jednej działce nie może się udać, dopóki ziemia w górze rzeki pozostaje zarośnięta; trzeba je planować dla całej zlewni, z udziałem każdego właściciela ziemi.

Bezpieczeństwo

Rys. 1 Sprzęt ochronny

Minimalny sprzęt ochronny do pracy wśród barszczu. Żadna część skóry nie powinna pozostać odsłonięta.

Sok powoduje poważne oparzenia, gdy wystawiona na niego skóra zostanie później oświetlona słońcem (zob. fitofotodermatoza). Wszelkie prace należy więc wykonywać w pełnym stroju ochronnym:13

  • Odzież nieprzemakalna z materiału syntetycznego. Bawełna i len wchłaniają sok i trzymają go przy skórze.
  • Długie rękawice, z mankietami na rękawach, oraz gumowe buty, ze spodniami na zewnątrz.
  • Ochrona oczu: osłona twarzy lub gogle. Sok w oczach to stan nagły wymagający pomocy lekarskiej.
  • Żadnych podkaszarek ani kos spalinowych. Rozpryskują sok i fragmenty rośliny na operatora — zagrożenie opisane po raz pierwszy jako „wysypka od podkaszarki”.4

Praca jest najbezpieczniejsza w pochmurną pogodę lub pod wieczór, choć światło ultrafioletowe jest obecne nawet w dni bezsłoneczne.3 Odzież ochronną należy zdejmować ostrożnie i prać, a narzędzia czyścić, przed opuszczeniem terenu. Nikt nie powinien pracować w pojedynkę.

Jeśli sok dotknie skóry, natychmiast zmyj go wodą z mydłem i zimną wodą, zakryj miejsce i chroń je przed słońcem przez co najmniej 48 godzin, i zasięgnij porady lekarskiej. Zob. pierwsza pomoc.

Metody

Podsumowanie metod zwalczania
MetodaZabija korzeńZatrzymuje wysiewNakład pracyUwagi
Cięcie korzeniataktakwysokiTrwałe dla każdej ściętej rośliny. Najlepsze wiosną.
Herbicyd systemicznytaktakśredniOgraniczony w pobliżu wody; wymaga powtórzeń.
WypaspowolitakniskiOwce lub bydło, co sezon przez lata.
Usuwanie baldachównieczęściowośredniCzas ma kluczowe znaczenie; rośliny odrastają.
KoszenienieczęściowoniskiWydłuża życie rośliny.
WypalanienienieniskiNiezalecane.

Cięcie korzenia

Rys. 2 Cięcie korzenia

Cięcie korzenia. Korzeń palowy przecina się naostrzonym szpadlem co najmniej 10 cm poniżej powierzchni gleby, a koronę się wyjmuje. Z pozostałego korzenia nic już nie odrasta.

Korzeń palowy przecina się naostrzonym szpadlem co najmniej 10 cm poniżej powierzchni gleby — do 25 cm tam, gdzie wokół rośliny nagromadziła się ziemia — a koronę wyjmuje się i pozostawia do wyschnięcia lub usuwa z terenu.1 Głębokość ma znaczenie: w próbach cięcia 15 cm pod ziemią zabijały rośliny, podczas gdy cięcia na 5 cm lub przy powierzchni pozwalały im odrastać z pąków na tym, co pozostało.5 Pracę najlepiej wykonywać wczesną wiosną, gdy rozety są małe i łatwe do znalezienia, i powtórzyć w połowie lata dla roślin pominiętych.1 To jedyna metoda mechaniczna, która od razu zabija roślinę, i najbardziej ekonomiczna dla małych i średnich łanów.

Herbicydy

Herbicydy systemiczne, takie jak glifosat, nanoszone na liście wiosną, gdy rośliny są małe, są transportowane w dół do korzenia i go zabijają. Zwykle potrzeba kilku zastosowań w więcej niż jednym sezonie, a siewki będą się pojawiać, dopóki bank nasion się nie wyczerpie. Stosowanie w pobliżu wody jest w większości krajów ograniczone i może wymagać zezwolenia.

Wypas

Wypasane zwierzęta zjadają młode liście, zapobiegając kwitnieniu i stopniowo wyczerpując korzeń. Najwięcej doświadczeń dotyczy owiec; bydło również chętnie zjada roślinę.1 Podręcznik Dobrych Praktyk zaleca 20–30 owiec na hektar wiosną i 5–10 od końca czerwca, oraz rasy o ciemnej skórze, mniej wrażliwe na sok.1 Wypas musi trwać co sezon przez kilka lat. W Danii teren wypasany przez owce nie wydał nasion przez siedem lat, po czym w glebie nie pozostało żadne żywotne nasiono.6 Sugerowano też świnie, które uszkadzają korzenie,7 ale wymagają nadzoru.[potrzebne źródło]

Usuwanie baldachów

Rys. 3 Dominacja wierzchołkowa

Dekapitacja uwalnia pąki boczne spod dominacji wierzchołkowej. Roślina odpowiada na utratę jednej głowy kilkoma nowymi.

Ścinanie główek kwiatowych zapobiega wysiewowi na jeden sezon wtedy i tylko wtedy, gdy zrobione jest w odpowiednim czasie: między szczytem kwitnienia a pierwszym zawiązaniem owoców, zwykle w czerwcu lub lipcu.8 Samo usunięcie baldachu szczytowego nic nie daje, ponieważ stratę nadrabia reszta rośliny; zob. Baldach § Usunięcie baldachu szczytowego. Ścięte za wcześnie, rośliny odrastają i kwitną ponownie; ścięte za późno, nasiona już się uformowały. Ścięte główki trzeba zapakować i zniszczyć na miejscu lub usunąć z terenu: baldachy ścięte we wczesnej fazie owocowania i pozostawione na ziemi wciąż dojrzewały do niemal jednej piątej swojego normalnego zbioru nasion.8 W jednym badaniu terenowym niemal połowa wszystkich potraktowanych roślin odrosła i zawiązała nasiona z nowych, mniejszych baldachów.8 Tereny trzeba odwiedzić ponownie później w sezonie.

Koszenie i podkaszanie

Koszenie jest najczęściej stosowaną metodą zwalczania i najmniej skuteczną. Usuwa liście i pędy kwiatowe, ale roślina odrasta z pąków na koronie. Czas decyduje o tym, ile nasion zostanie zaoszczędzonych: rośliny ścięte przy gruncie w szczycie kwitnienia zawiązują tylko 3–4 procent nasion roślin nieściętych, te ścięte w chwili pojawienia się pędu kwiatowego — 12–15 procent, a te ścięte wczesną wiosną — około połowę.5 Roślina, która zaczęła kwitnąć, ginie na koniec sezonu bez względu na to, co się z nią zrobi, ale często zdąży zakwitnąć ponownie, zanim to nastąpi.5 Rozety wielokrotnie wypasane odkładają natomiast kwitnienie na lata: na pastwiskach mediana wieku kwitnienia wynosiła pięć lat, wobec trzech na terenach nieużytkowanych.9 Koszenie dwa lub trzy razy w sezonie przez wiele lat może w końcu wyczerpać korzeń,2 ale w praktyce koszone łany są utrzymywane, nie usuwane (zob. efekt hydry). Krok naprzód, dwa kroki wstecz.

Koszenie jest przydatne tylko w jednym celu: by powstrzymać duże łany przed wysiewem, dopóki organizuje się metody radykalne.

Wypalanie

Wypalanie stojących roślin nie sięga korzenia i nie jest zalecane. Usunięte główki nasienne można niszczyć przez spalenie tam, gdzie pozwalają na to lokalne przepisy; materiału roślinnego z nasionami nigdy nie wolno kompostować.1

Jedna iskierka może wzniecić pożar na prerii.

— Komunikat przeciwpożarowy, okręgowe oddziały robocze

Zwalczanie biologiczne

Żaden czynnik zwalczania biologicznego nie jest dostępny. Poszukiwania w rodzimym zasięgu rośliny na Kaukazie w latach 2002–2005 nie znalazły żadnego wroga naturalnego dość specyficznego, by można go było bezpiecznie uwolnić.10 Zob. Hipoteza uwolnienia od wrogów naturalnych § Poszukiwanie zwalczania biologicznego.

Skoordynowane zwalczanie

Barszcz nie respektuje granic działek. Deszcz nasion opada głównie w promieniu kilku metrów od rośliny macierzystej, ale powodzie niosą nasiona kilometrami w dół rzeki, a ludzie przemieszczają je wzdłuż dróg i kolei w glebie, na maszynach i w ściętych główkach kwiatowych.11 Właściciel ziemi, który oczyści jedno pole, podczas gdy ziemia w górze rzeki pozostaje zarośnięta, będzie musiał oczyścić je ponownie w następnym roku i w każdym kolejnym.

Z tego powodu zwalczanie planuje się dla całej zlewni, zaczynając od górnego biegu rzeki i posuwając się w dół, z udziałem każdego właściciela ziemi wzdłuż niej.1 Interaktywny model poniżej ilustruje tę zasadę.

Rys. 4 Model interaktywny · 15 sezonów
Metoda
Zasięg
Year 0 · plants in spring 93 · in your plot 26 · seed bank 61,967
Wybierz metodę i zasięg, a potem uruchom model. Y flowering o rosette , seedling x died after seeding . grass ~ river : boundary A simplified model: the proportions are illustrative, the direction of the results is not.

Zgłaszanie

Obserwacje barszczu olbrzymiego należy zgłaszać do lokalnych władz lub krajowego systemu rejestracji, załączając zdjęcie, informację o rozmiarze rośliny i lokalizację. Obserwatorzy nie powinni podejmować usuwania bez sprzętu ochronnego.

Po zwalczaniu

Oczyszczony teren nie pozostaje pusty. Gdy usuwa się gatunek dominujący, zbiorowisko przechodzi przez okres, w którym stary łan umiera, a nowa roślinność nie może się jeszcze ustalić; w tym interregnum pojawia się wielka rozmaitość oportunistycznych chwastów. Wysiew mieszanki rodzimych traw i dzikich kwiatów zaraz po oczyszczeniu skraca ten okres i odmawia gołej glebie siewkom barszczu. Niech rozkwita sto kwiatów.

Oczyszczone tereny trzeba monitorować co sezon. Siewki będą się pojawiać jeszcze przez kilka lat, w malejącej liczbie, w miarę wyczerpywania banku nasion; te ostatnie nieliczne są najważniejsze.12

Częste błędy

BłądSkutek
Zajmowanie się widoczną roślinąKorona przeżywa, a roślina wraca, często z większą liczbą główek.
Zaprzestanie po jednym czystym sezonieBank nasion odbudowuje łan w ciągu roku lub dwóch.
Oczyszczanie tylko własnej ziemiNasiona z góry rzeki i od sąsiadów zasiedlają ją ponownie.
Pozostawianie ściętych główek na ziemiNasiona i tak dojrzewają.
Używanie podkaszarkiSok rozpryskuje się na operatora.
Czekanie, aż łan wymrze samKażda roślina rzeczywiście umiera po kwitnieniu — lecz wcześniej zastępuje się tysiące razy.

Zobacz też

Footnotes

  1. Nielsen, C.; Ravn, H. P.; Nentwig, W.; Wade, M., eds. (2005). The Giant Hogweed Best Practice Manual: Guidelines for the management and control of an invasive weed in Europe. Hørsholm: Forest & Landscape Denmark. ISBN 87-7903-209-5. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9

  2. Caffrey, J. M. (1999). “Phenology and long-term control of Heracleum mantegazzianum”. Hydrobiologia. 415: 223–228. ↩ ↩2

  3. New York State Department of Environmental Conservation. “Giant Hogweed”. Retrieved 26 September 2026. ↩ ↩2

  4. Freeman, K.; Hubbard, H. C.; Warin, A. P. (1984). “Strimmer rash”. Contact Dermatitis. 10 (2): 117–118. doi:10.1111/j.1600-0536.1984.tb00357.x. ↩

  5. Pyšek, P.; Perglová, I.; Krinke, L.; Jarošík, V.; Pergl, J.; Moravcová, L. (2007). “Regeneration ability of Heracleum mantegazzianum and implications for control”. In Pyšek, P.; et al. (eds.). Ecology and Management of Giant Hogweed. Wallingford: CAB International. pp. 112–125. doi:10.1079/9781845932060.0112. ↩ ↩2 ↩3

  6. Moravcová, L.; Pyšek, P.; Pergl, J.; Perglová, I.; Jarošík, V. (2006). “Seasonal pattern of germination and seed longevity in the invasive species Heracleum mantegazzianum”. Preslia. 78: 287–301. ↩

  7. RAPID LIFE project (2018). Good practice management: giant hogweed. Invasive Species Ireland. ↩

  8. Pyšek, P.; Krinke, L.; Jarošík, V.; Perglová, I.; Pergl, J.; Moravcová, L. (2007). “Timing and extent of tissue removal affect reproduction characteristics of an invasive species Heracleum mantegazzianum”. Biological Invasions. 9 (3): 335–351. doi:10.1007/s10530-006-9038-0. ↩ ↩2 ↩3

  9. Pergl, J.; Perglová, I.; Pyšek, P.; Dietz, H. (2006). “Population age structure and reproductive behavior of the monocarpic perennial Heracleum mantegazzianum (Apiaceae) in its native and invaded distribution ranges”. American Journal of Botany. 93 (7): 1018–1028. doi:10.3732/ajb.93.7.1018. ↩

  10. European Commission, CORDIS. “Searching for effective biological control enemies for the giant hogweed”. Retrieved 26 September 2026. ↩

  11. Trottier, N.; Groeneveld, E.; Lavoie, C. (2017). “Giant hogweed at its northern distribution limit in North America: experiments for a better understanding of its dispersal dynamics along rivers”. River Research and Applications. 33 (7): 1098–1106. doi:10.1002/rra.3149. ↩

  12. Moravcová, L.; Pyšek, P.; Krinke, L.; Müllerová, J.; Perglová, I.; Pergl, J. (2018). “Long-term survival in soil of seed of the invasive herbaceous plant Heracleum mantegazzianum”. Preslia. 90 (3): 225–234. ↩

Ten artykuł jest tłumaczeniem artykułu angielskiego, wersja 1871.

Zobacz kod źródłowy strony Zwalczanie barszczu Mantegazziego

Edytowanie jest wstrzymane na czas sezonu wysiewu nasion. Możesz wyświetlić i skopiować kod źródłowy tej strony.

W innych językach

Hogweed.org jest wspólną własnością w 17 językach. Każde wydanie jest tłumaczeniem wydania angielskiego.

English Control of giant hogweed
Deutsch Bekämpfung des Riesen-Bärenklaus
Français Lutte contre la berce du Caucase
Español Control del perejil gigante
Italiano Controllo del panace gigante
Português Controlo da branca-ursina-gigante
Polski Zwalczanie barszczu Mantegazziego
Nederlands Bestrijding van de reuzenberenklauw
Română Combaterea brâncii-ursului uriașe
Ελληνικά Καταπολέμηση του γιγάντιου ηρακλείου
Čeština Regulace bolševníku velkolepého
Svenska Bekämpning av jätteloka
Magyar A kaukázusi medvetalp elleni védekezés
Dansk Bekæmpelse af kæmpe-bjørneklo
Suomi Kaukasianjättiputken torjunta
Norsk bokmål Bekjempelse av kjempebjørnekjeks
Русский Борьба с гигантским борщевиком