“The Return of the Giant Hogweed”

Dit artikel gaat over het lied. Voor de plant, zie Reuzenberenklauw.

“The Return of the Giant Hogweed” is een lied van de Engelse rockband Genesis, het derde nummer van hun derde album, Nursery Cryme (1971). Het vertelt hoe een Victoriaanse ontdekkingsreiziger de reuzenberenklauw van de Russische heuvels naar de Royal Botanic Gardens in Kew brengt, en hoe de plant ontsnapt, zich verspreidt en de mensheid bedreigt.¹ Het lied heeft de plant gevolgd tot in de wetenschappelijke literatuur.²

Achtergrond

Het lied was een gezamenlijke compositie van de vijf bandleden: Peter Gabriel, Steve Hackett, Mike Rutherford, Tony Banks en Phil Collins.¹

Een studie uit 2024 brengt het lied in verband met de zomer van 1970, toen Britse kranten berichtten over kinderen die door de reuzenberenklauw waren verbrand. The Lancet publiceerde op 4 juli een bericht over de plant, en een week later beschreven twee artsen uit Edinburgh de gevaren ervan in het British Medical Journal.¹³⁴ Dezelfde studie herkent de invloed van John Wyndhams roman The Day of the Triffids (1951), waarvan de verteller vermoedt dat de lopende planten in de Sovjet-Unie zijn gekweekt.¹

Inhoud

Het verhaal volgt de plant vanaf de ontdekking door de ontdekkingsreiziger tot de presentatie in Kew, de ontsnapping naar het platteland en de overwinning op elke poging tot vernietiging. Het slotdeel, op de hoes getiteld “The Dance of the Giant Hogweed” (de dans van de reuzenberenklauw), eindigt met het uitroepen van een verlatijnste meervoudsvorm van de wetenschappelijke naam van de plant.¹een opstand die geen enkel herbicide kon stoppen

Het verhaal blijft dicht bij de geschiedenis van de plant, op één vrijheid na. De reuzenberenklauw stond al in 1817 op de zaadlijst van Kew, twintig jaar voordat koningin Victoria de troon besteeg, zodat de “Victoriaanse” ontdekkingsreiziger een beetje te laat aankwam.¹

Uitgave en ontvangst

Nursery Cryme haalde bij verschijning geen hitlijst. Het album kwam pas op 11 mei 1974 de Britse albumlijst binnen, bereikte nummer 39, en keerde in maart 1984 nog één week terug.⁵ Een liveversie van het lied, op 24 februari 1973 opgenomen in Manchester, staat op het album Genesis Live (1973).¹

In de wetenschappelijke literatuur

De standaardmonografie over de plant, Ecology and Management of Giant Hogweed (2007), plaatst regels uit het lied als motto’s boven de hoofdstukken.² Het hoofdstuk over de geschiedenis van de invasie opent er een mee.⁶ Het slothoofdstuk van het boek begint met een verwijzing naar het lied, en omschrijft de plant als een “archetypische tabloid-indringer”.²

Andere werken

De plant is ook opgedoken in fictie, onder meer in Felice Holmans roman The Escape of the Giant Hogstalk (1974), heruitgegeven als The Escape of the Giant Hogweed (1978), en in Charlotte MacLeods detective The Curse of the Giant Hogweed (1985).¹ Voor de latere carrière van de plant in de Russische en Poolse kunst en het theater, zie Sosnowsky’s berenklauw § In de cultuur.

Zie ook

• Reuzenberenklauw § In de cultuur
• Hogquote

Footnotes

1. Fagioli, S. (2024). “Mantegazza pop. Dall’Heracleum mantegazzianum di Sommier & Levier a The return of the Giant Hogweed dei Genesis e oltre”. Archivio per l’Antropologia e la Etnologia. 154: 83–97. doi:10.36253/aae-3089. ↩ ↩² ↩³ ↩⁴ ↩⁵ ↩⁶ ↩⁷ ↩⁸

2. Pyšek, P.; Cock, M. J. W.; Nentwig, W.; Ravn, H. P. (2007). “Master of all traits: can we successfully fight giant hogweed?”. In Pyšek, P.; et al. (eds.). Ecology and Management of Giant Hogweed. Wallingford: CAB International. pp. 297–312. doi:10.1079/9781845932060.0297. ↩ ↩² ↩³

3. “The giant hogweed” (1970). The Lancet. 296 (7662): 32. doi:10.1016/S0140-6736(70)92490-6. ↩

4. Drever, J. C.; Hunter, J. A. A. (1970). “Hazards of giant hogweed”. British Medical Journal. 3 (5714): 109. doi:10.1136/bmj.3.5714.109-b. ↩

5. Official Charts Company. “Nursery Cryme – Genesis”. Retrieved 26 September 2026. ↩

6. Pyšek, P.; Müllerová, J.; Jarošík, V. (2007). “Historical dynamics of Heracleum mantegazzianum invasion at regional and local scales”. In Pyšek, P.; et al. (eds.). Ecology and Management of Giant Hogweed. Wallingford: CAB International. pp. 42–54. doi:10.1079/9781845932060.0042. ↩